เบื้องหลัง #ลงแขก — เปลี่ยนคู่แข่งให้เป็นพันธมิตรที่ไว้ใจได้

บนกระดาษ #ลงแขก คือมื้อค่ำที่คนในวงการผลัดกันเป็นเจ้าภาพ แต่ในทางปฏิบัติ มันคือชิ้นส่วนที่ถูกประเมินค่าต่ำที่สุดในระบบนิเวศของ PenguinX — และเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับคอมมูนิตี้ที่ทำงานได้จริงที่สุดเท่าที่วงการอาหารไทยมี

วิธีการทำงาน

เจ้าของร้านคนหนึ่งเปิดร้านตัวเองต้อนรับเจ้าของร้านคนอื่น กินข้าวร่วมกัน มีวงคุยที่จัดโครงไว้ และมีเวลาที่ไม่จัดอะไรเลยให้ได้รู้จักคนที่ทำร้านอยู่ข้าง ๆ จริง ๆ ไม่มีสปอนเซอร์ขึ้นเวที ไม่มีเวทีเสวนา ไม่มีการขายของ

รูปแบบนี้ตั้งใจออกแบบมา งานส่วนใหญ่ในวงการเน้นที่จำนวนคน #ลงแขก เน้นที่ความไว้ใจ การจำกัดจำนวนคนในแต่ละครั้งทำให้ทุกบทสนทนาในห้องเป็นบทสนทนาที่คนทำร้านยอมพูดตรง ๆ จริง ๆ

ทำไมคู่แข่งถึงมา

สิ่งที่ทำให้ #ลงแขก น่าสนใจคือคนที่มา คนทำร้านที่ปกติต้องหวงมาร์จิ้นและแย่งลูกค้ามื้อกลางวันกลุ่มเดียวกัน มานั่งโต๊ะเดียวกัน แล้วแลกกันทั้งซัพพลายเออร์ สูตร ความผิดพลาดตอนจ้างคน และวิธีต่อรองค่าเช่า

ถ้ารูปแบบถูก ความหวาดระแวงคู่แข่งจะแพ้ความไว้ใจระหว่างคนทำร้านด้วยกัน นั่นคือเดิมพันที่ PenguinX วางไว้ตั้งแต่วันแรก และเป็นเดิมพันที่ยังคืนกำไรเรื่อย ๆ เมื่อเครือข่ายโตขึ้น

สิ่งนี้เปิดอะไรให้แบรนด์

แบรนด์ที่เข้ามาอยู่ใน #ลงแขก ไม่ได้ซื้อการเข้าถึง แต่ซื้อสิทธิ์เข้าห้อง — เข้าไปในคอมมูนิตี้ที่คนทำร้านฟังกันจริง ๆ ในห้องที่คำพูดของเพื่อนร่วมวงการมีน้ำหนักกว่าแคมเปญที่จ่ายเงินซื้อ นี่คือช่องทางที่ลึกที่สุดและใจเย็นที่สุดในระบบนิเวศ และกลายเป็นช่องทางที่มีค่าที่สุดช่องหนึ่ง

“เรื่องการบริหารร้านที่สองของผม ผมได้จากมื้อค่ำ #ลงแขก ครั้งเดียว มากกว่างานสัมมนาทุกงานที่เคยไปรวมกัน”